Nog regelmatig ontvangen wij telefoontjes over FSC® certificering, met de vraag: ‘Heb ik nou wél of geen FSC® certificering nodig?’ Waarbij de meeste bedrijven in de branche in het bezit zijn van een FSC® certificaat, gaat het bij deze vraag meestal om kleinere bedrijven, welke aan het eind van een keten zitten en eindproducten in- en verkopen. Het antwoord is relatief eenvoudig als we naar de FSC® standaard kijken, namelijk: Ieder bedrijf die juridisch eigenaar is van het product, of van een deel van het product en dit als FSC-gecertificeerd wilt verkopen, dan is een FSC® certificaat vereist. Hieronder volgen praktijkvoorbeelden om duidelijk te maken wanneer een FSC® certificaat vereist is.

FSC® Chain of Custody certificering, staat voor certificering van de handelsketen. Bijvoorbeeld: papierfabrieken, papiergroothandel, drukkerijen, drukwerk intermediairs zijn bedrijven die –meestal– onderdeel van de keten zijn. Een stansbedrijf of een nabewerkingsbedrijf maakt meestal geen onderdeel uit van de keten, maar voeren werkzaamheden uit in onder aanneming van een drukkerij. De drukkerij is op moment van uitbesteding eigenaar van het materiaal en daardoor verantwoordelijk voor al het materiaal. Wanneer een boekbinderij een hard-cover FSC® gecertificeerd boek moet maken voor een drukkerij dan wordt het FSC® gecertificeerde drukwerk aangeleverd. De drukkerij is echter ook verantwoordelijk voor alle toegevoegde materialen zoals het grijsbord en het schutblad. Om de keten te kunnen waarborgen moet de drukkerij dan ook deze FSC® gecertificeerde materialen bijleveren, óf de binderij moet zelf FSC ® gecertificeerd zijn. De verkoopfactuur van de binderij aan de drukkerij dient dan ook te voldoen aan de eisen die FSC® stelt aan verkoop- en leveringsdocumenten, zoals het specificeren van het materiaal met FSC® claim en certificaatnummer van de binderij.

Een ander voorbeeld zijn drukwerk intermediairs. Drukwerk intermediairs kopen op verzoek van klanten vaak FSC® gecertificeerd drukwerk in bij FSC® gecertificeerde drukkerijen. Het drukwerk is voorzien van een FSC® logo (van de drukkerij) en de factuur is voorzien van FSC® gegevens. De keten is gewaarborgd tot aan de intermediair. De intermediair is –meestal– niet FSC® gecertificeerd en mag het product verkopen aan de klant, maar mag geen FSC® gegevens vermelden op de verkoopfactuur. In dit geval zijn er 2 vragen die open blijven staan.

1. Is de eindklant tevreden met het FSC® logo van de drukkerij op het eindproduct en met de factuur zonder FSC® gegevens?

2. Is de drukwerk intermediair tevreden dat het FSC® logo van de drukkerij op het eindproduct staat, waardoor de eindklant eenvoudig kan traceren waar het drukwerk vandaan komt?

Als één van de 2 vragen met ‘Nee’ wordt beantwoord, zal de desbetreffende drukwerk intermediair moeten overwegen om het FSC® certificaat alsnog te behalen. Hierbij moet een serieuze afweging worden gemaakt tussen de kosten van het FSC® certificaat en de opbrengsten.